Wieżowce – garść informacji
Wieżowce stanowią ten rodzaj budynków, które przeważnie zajmują przestrzenie miejskie i są wykorzystywane głównie do celów gospodarczych. Nieco niższe budynki tego typu wykorzystuje się z kolei raczej na powierzchnie mieszkalne. Dla wielu osób jednak wieżowiec jest synonimem dobrobytu i prestiżu firmy, która będzie zajmować jego powierzchnię. Pokazuje to siłę przedsiębiorstwa i w korzystny sposób wpływa na jego wizerunek w oczach opinii publicznej.
Dolne poziomy tych budynków najczęściej są przeznaczone na kawiarnie, sklepy, zaś te zupełnie najniższe partie zajmują garaże.
Ponieważ każdego dnia we wszystkich wieżowcach przebywają setki ludzi, niezbędne jest zadbanie o parametry bezpieczeństwa takiego obiektu. Nocą efektowne oświetlenie budynku natomiast stanowi oryginalną dekorację miasta. Poza ciekawym wyglądem, na który zwracamy uwagę w pierwszej chwili, właśnie bezpieczeństwo jest najistotniejszą cechą, jaką architekci i budowlańcy stawiają sobie za cel. Szczególnym niebezpieczeństwem są pożary, które mogą skutecznie odciąć drogę ewakuacji.
Ciekawostką jest to, że początkowo nazwa „drapacze chmur” dotyczyła wysokich masztów na żaglówkach. W ostatnim czasie często słyszymy w mediach, że kolejne państwa rywalizują ze sobą w posiadaniu najwyższego wieżowca. Pierwsze konstrukcje tego typu powstawały w końcowych latach XIX wieku w Nowym Jorku i Chicago.
Czasy największego rozwoju tej dziedziny budownictwa nastały w momencie wynalezienia windy i wydajnej pompy wodnej, a także powstania takich materiałów budowlanych jak żelbet i stal. Dziadkiem wszystkich wieżowców istniejących na świecie jest Flaxmill znajdujący się w Wielkiej Brytanii. Powstał w 1797 roku i wiele późniejszych konstrukcji został opartych właśnie na technologiach wykorzystanych w budowie Flaxmill’a.